znowu włącza mi się nieśmiertelność. wtedy wszystko to co przed chwilą miało tak wielką wagę, przestaje ją mieć TAK JAK POWINNO BYĆ. w takich chwilach entuzjazm kipi, a ja napierdalam. you have to walk it like you talk it or you gonna lose that bit. ale potem waży to jeszcze więcej i ściąga mnie coraz niżej, wciąga mnie coraz głębiej... tymczasem chwilowy time of my life i do następnego.

przecież nic mi się nie może stać. najwyżej umrę.